Adam Dondajewski o zdrowiu i chorobach

Zmień styl odżywiania.W pierwszej kolejności powinno się też sprawdzić poziom żelaza, a konkretnie czy nie jest on obniżony, tak samo jak witamina B12. Bada się też hematokryt (spada), stężenie hemoglobiny (niskie), utajoną zdolność wiązania żelaza przez białka (rośnie). Aby wykluczyć anemię megaloblastyczną, lekarz może zlecić badanie na obecność przeciwciał antyIF. Inne wskaźniki choroby to zmniejszona liczba płytek krwi (trombocytów) np. przy zatruciu toksynami, obecność erytroblastów (niedokrwistość plastyczna). Jeżeli chodzi o badanie moczu, to obecność białka może świadczyć o anemii. Wszystko to brzmi groźnie, ale są sposoby, które ustrzegą nas przed tą chorobą. Są trzy proste kroki do lepszej formy. Po pierwsze: Dieta- jedz produkty bogate w składniki krwiotwórcze. Przede wszystkim na talerzu powinny się znaleźć: mięso, ryby (żelazo zawarte w tych produktach wchłania się o wiele lepiej niż żelazo pochodzące od produktów roślinnych), mleko i jego przetwory, które są źródłem witaminy B12, zielone licie warzyw, kapustę kiszoną, rośliny strączkowe, suszone owoce, płatki śniadaniowe. Ustalenie przyczyny jest trudne.Mogą to być krwawienia z nosa (czasem także z dróg rodnych w przypadku kobiet). Na ciele mogą pojawiać się sińce i wybroczyny. To są objawy typowe dla anemii plastycznej, spowodowanej nieprawidłowym funkcjonowaniem szpiku kostnego. Później silne bóle brzucha- często mogą towarzyszyć im nudności, wymioty, a także przyspieszone tętno i uczucie słabości. To typowe dla niedokrwistości hemolitycznej (nadmierny rozkład krwinek w wyniku zatrucia). Rozpoznanie niedokrwistości jest proste. Jednak ustalenie przyczyny i jej rodzaju o wiele trudniejsze. Co w takim razie może nam dolegać? Być może organizm wytwarza za mało czerwonych krwinek. Tak dzieje się, gdy brakuje nam czynników krwiotwórczych, a są nimi: żelazo, witamina B6, B12, C, kwas foliowy, tyroksyna. Może to być spowodowane niedoborem żelaza. wchłaniamy z pokarmu przeciętnie tylko 10% zawartego w nim żelaza. Organizm potrafi jednak zwiększyć tę dawkę nawet do 60%. Mimo właściwej diety może nam go brakować, gdy np. regularnie tracimy dużo krwi. Przyczynami mogą być hemoroidy, częste krwawienia z nosa, zapalenia żołądka.

W rodzajach pokarmów są takie, na które szczególnie należy uważać. To, dlatego, iż zaliczają się one do pokarmów, na które uczulonych jest bardzo dużo osób. I tak do takich pokarmów zaliczyć można na przykład orzeszki ziemne. Niestety są one jedną z najczęściej uczulających pokarmów. Aby wywołały reakcję alergiczną wystarczy naprawdę niewielka ich ilość. To, dlatego osoby, które są nie uczulone powinny szczególną uwagę przywiązywać do produktów, które spożywają. Często, bowiem zdarza się, że inne produkty, które nie mają nic wspólnego z orzeszkami, mają w swoim składzie ich śladowe ilości. Ważne jest, więc, aby dokładnie czytać skład poszczególnych pokarmów. Dokładnie studiuj etykiety na opakowaniach. Jeżeli chodzi o owoce, to również stanowią częsty pokarm uczulający. Szczególnie, gdy mowa jest o owocach cytrusowych. Bardzo często osoby uczulone na dany owoc po jego spożyciu dostają wysypki lub swędzi je skóra. Wracając do orzeszków, jeżeli jesteś uczulony na jeden rodzaj orzeszków takich jak na przykład: orzechy włoskie, brazylijskie, migdały nerkowce, bardzo prawdopodobne, że jesteś uczulony na inne z nich. Często, bowiem zdarza się, że jeżeli ktoś posiada reakcję alergenną na przykład na orzechy włoskie, to również reakcja, ta występuje w stosunku do innych orzechów. Nie dotyczy to tylko i wyłącznie orzeszków ziemnych. To znaczy, gdy jesteś uczulony na nie, nie znaczy to, że jesteś uczulony na inne orzechy. Niestety, gdy okaże się, że jesteśmy uczuleni na dany alergen nie ma możliwości, aby się pozbyć jego właściwości alergennych. Wówczas musimy się do tego przyzwyczaić i musimy nauczyć się z tym żyć. Kichanie, swędzenie, załzawione oczy, niektórzy uczuleniowcy mają niestety z tym do czynienia. Jak już wspomniałam nie da się wyleczyć alergii, możemy jednak działać tak, aby zminimalizować jej skutki. Alergia dotyczy zarówno małych dzieci, osoby w średnim wieku, osoby starsze jak i młodzież. Alergia po prostu nie wybiera. Są pewne wyjątki. Czasami, bowiem zdarza się, że pokarm, na który było uczulone nasze na przykład dwuletnie dziecko za kilka lat już go wcale nie uczula. Alergiami zajmuje się lekarz, specjalista zwanym alergologiem. Narodowy Fundusz Zdrowia refinansuje wizyty w poradni alergologicznej. Wystarczy, więc pójść do lekarza rodzinnego. Tam dostaniemy skierowanie do alergologa. Wówczas możemy śmiało umówić się na taką wizytę. Alergolog przeprowadzi wywiad, zapyta o Twój tryb życia, spożywane pokarmy i wiele innych rzeczy, które będą mu niezbędne. Lekarz taki przeprowadza również testy alergiczne, które pozwalają na określenie alergenu, który nas uczula. Testy nie są bolesne, czasem mogą być po prostu nieprzyjemne. Szczególnie, gdy poddawane są nim dzieci. Warto jednak wybrać się na taki test, dzięki niemu czarno na białym uzyskamy informacje, na co jesteśmy uczuleni, a więc po prostu będziemy wiedzieli, czego musimy unikać.

Czasami przydatna bywa pomoc naszemu lekarzowi w rozpoznaniu alergenów. Jeżeli podejrzewasz, że jesteś uczulony na któryś z pokarmów polecam prowadzenie specjalnego dzienniczka, w którym będziesz zapisywał dosłownie wszystko. Dzienniczek taki pokazany później lekarzowi naprawdę wiele ułatwia. Jeżeli, więc po zjedzeniu jakiegoś pokarmu boli Cię brzuch lub masz wymioty albo wysypkę, natomiast nie do końca wiesz, co jest tego powodem, czym prędzej załóż dzienniczek. Zapisuj w nim wszystkie informacje, gdyż każda z nich jest bardzo istotna. Czasami te, które uważasz za najmniej ważne, okazują się rozwiązaniem problemu. Zapisuj, co jesz oraz ile jesz. Bądź bardzo dokładny. Na przykład, nie pisz „kanapka z serem”, lecz wymień wszystkie produkty, które na tę kanapkę się składają. Na przykład: chleb wieloziarnisty, masło, ketchup. Bardzo ważne są również ilości spożywanego pokarmu. Nie pomijaj, więc żadnego kęsa! Czasami zdarza się, bowiem że małe ilości pokarmu nie wywołują u Ciebie reakcji alergicznej, ale większe już tak. Jedząc taki pokarm po raz kolejny, wiesz, że to na pewno nie na niego jesteś uczulony, ponieważ całkiem niedawno jadłeś go, i żadna reakcja alergiczna nie wystąpiła. Można się łatwo pomylić w obserwacji to, dlatego liczy się dokładność i sumienność prowadzenia dzienniczka. Wielu z nas jest uczulonych na pyłki roślin. Gdy nadchodzi czas pylenia danej rośliny najchętniej nie wychodzilibyśmy z domu. Niestety nie jest to możliwe. Jeżeli już zostało zidentyfikowane, na co jesteś uczulony najprawdopodobniej musisz przyjmować określone lekarstwa podczas okresu pylenia roślin. W niektórych przypadkach stosuje się odczulanie, które polega na ciągłym przyjmowaniu lekarstw przez dłuższy czas. Alergia na pyłki roślin nie należy do tych najprzyjemniejszych, gdyż tutaj unikanie alergenu jest praktycznie niemożliwe. Nie da się unikać pyłków, które krążą w powietrzu cały czas. Dlatego, jeżeli podejrzewasz, że masz alergię tego rodzaju, często kichasz, gdy znajdujesz się w określonym miejscu lub okropnie łzawią Ci oczy, czym prędzej zgłoś się na wizytę do alergologa. Im szybciej odkryjesz, co Cię dokładnie uczula, tym szybciej będziesz mógł zaradzić problemowi. Lekarz przeprowadzi testy skórne, które polegają na wprowadzeniu pod skórę za pomocą igły, niewielkiej ilości alergenu. Po krótkim czasie możemy już zobaczyć, czy któryś z danych alergenów nas uczula, bowiem po około 10-15 minutach, jeżeli jesteśmy uczuleni, na naszej skórze pojawia się reakcja alergiczna, w postaci czerwonych bąbelków. Miejsce, w którym przeprowadza się to badanie to najczęściej skóra pleców lub przedramienia.